Beschrijving

Het is verbazingwekkend dat de pianowerken van de Engelse componist Ethel Smyth tot 2003 ongepubliceerd zijn gebleven. Ze zijn allemaal geschreven tijdens haar studie in Leipzig na 1877, een periode die Ethel Smyth zelf omschreef als de gelukkigste tijd van haar leven. In Leipzig ontmoette ze muzikale giganten als Brahms, Clara Schumann, Dvořák, Grieg en Tsjaikovski. Het mag geen verrassing heten dat deze ontmoetingen stilistische sporen hebben achtergelaten in het pianooeuvre van Ethel Smyth.

Smyth schreef de drie pianosonates in 1877, maar toch zijn ze stilistisch divers: Smyth maakte een soort muziekhistorische evolutie door. Haar vertrekpunt waren Haydn en Mozart, die haar sonate in C majeur duidelijk inspireerden. Daarna volgde de hartstochtelijke sonate in cis mineur, geïnspireerd door actrice Marie Geistinger. Het tweedelige fragment in D majeur, dat de bewondering van Ethel Smyth voor Brahms weerspiegelt, besluit de sonates.

De meeste andere pianostukken ontlenen hun sfeer en titels aan barokke modellen (dansbewegingen, genrestukken) en zijn technisch niet veeleisend. Ze zijn in deze editie gerangschikt in oplopende moeilijkheidsgraad.